Każdy zmarły zasługuje na godny pochówek. Rodzina organizując pogrzeb musi zdecydować czy ciało ma spocząć w trumnie czy może należy je spopielić i pochować urnę z prochami. Najczęściej rodziny kierują się ostatnią wolą zmarłego, którą nierzadko nadal pozostaje pochówek w tradycyjnej formie. Dziś ciężko wyobrazić sobie, że jeszcze przed czasami średniowiecza, ciała umieszczano w wykopanym dole i przysypywano bezpośrednio ziemią. Jak to się stało, że trumny wpisały się na stałe w tradycję żegnania zmarłych?
Sarkofag jako pierwowzór dzisiejszej trumny
Gdyby zastanowić się skąd właściwie wziął się pomysł na chowanie zmarłych w trumnach, pierwszą myślą byłoby, iż źródeł należy szukać w starożytnym Egipcie. Dlaczego? Ponieważ powszechnie stosowane w tamtych czasach sarkofagi wielkością i kształtem przypominają dzisiejsze trumny. Oczywiście wszyscy doskonale znamy różnicę między egipskimi skrzyniami a współczesnymi trumnami. Sarkofagi były wykonane najczęściej z kamienia, rzeźbione na podobieństwo ludzkiej sylwetki oraz dekorowane malunkami tzw. hieroglifami. Można jednak wysnuć przypuszczenie, że samo zamykanie ciała w skrzyni było wyznacznikiem dzisiejszego pochówku.
Inne części świata
Historycy stale podkreślają różnice między obrzędem chowania zmarłych w starożytnych państwach. W innych krajach praktykowano bowiem bezpośrednie składanie ciała do grobu, które przedtem było balsamowane i owijane w całun. W Grecji grób stanowiła grota wykuta w skale. Zdarzało się również, że ciała palono, a popiół umieszczano w ceramicznych urnach. W Starożytnych Indiach dominowała kremacja, a prochy wrzucano do rzeki (tak jest do dzisiaj, warto przeczytać artykuł o pochówku zmarłych w Waranasi).
Średniowiecze i pierwsze drewniane trumny
Proste, gładkie, drewniane skrzynie na podobieństwo współczesnych trumien pojawiły się dopiero w czasach średniowiecza. W tym miejscu warto wspomnieć, co zdecydowało o ich rozpowszechnieniu. Na początku w trumnach umieszczane były ciała władców oraz ludzi pochodzących z wyższej klasy społecznej. Mówi się, że pierwszym polskim królem pochowanym w trumnie był Bolesław Śmiały. Epidemia dżumy, choroby zakaźnej, która wybuchła w Europie w XIV wieku przyczyniła się do zwyczaju składania w drewnianych skrzyniach również ubogich zmarłych.
XVII wiek i czasy współczesne
Wiek XVII to okres produkcji trumien o bogatej ornamentyce. 200 lat później z obawy przed przypadkowym pochowaniem ciała żywcem, wynaleziono trumny ratunkowe z rurką doprowadzającą powietrze do środka. Współczesne trumny rzadko wyposażane są w tego typu udoskonalenia. Obecnie wybór trumien jest zdecydowanie większy niż miało to miejsce jeszcze kilkadziesiąt lat temu. Trumny dostępne na rynku posiadają rozmaite kolory i rozmiary, wykonane są z różnych rodzajów drewna. Od środka wyściełane są miękkim materiałem, najczęściej atłasem. Spełniają także wszystkie sanitarne wymogi bezpieczeństwa. Posiadają także elementy niezbędne do przenoszenia trumny, takie jak uchwyty oraz wkręty mocujące wieko do podstawy.
